ภาษีกับการเกษียณอายุ

การลดภาษีของเงินที่นายจ้างจ่ายให้ครั้งเดียวเพราะเหตุออกจากงาน

มาตรา 48 (5)
ของประมวลรัษฎากรกำหนดหลักเกณฑ์พิเศษเกี่ยวกับ การหักค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นเพื่อลดภาระภาษีให้ผู้ที่นายจ้างจ่ายเงินครั้ง เดียวเพราะเหตุออกจากงาน ซึ่งรวมทั้งกรณีที่พนักงานเกษียณอายุด้วย โดยเขาต้องทำงานกับนายจ้างรายนั้นเป็นเวลาไม่น้อยกว่า 5 ปี ค่าใช้จ่ายที่ให้หักเพิ่มขึ้นแบ่งออกเป็น 2 ขั้นตอนดังนี้

ขั้นที่ 1
พนักงานหักค่าใช้จ่ายได้ตามจำนวนปีที่ทำงาน ปีละ 7,000 บาท แต่ถ้าเงินที่จ่ายให้นี้มีการแบ่งจ่าย เช่น จ่ายก้อนหนึ่งในปีที่ออกจากงาน และอีกส่วนหนึ่งลักษณะคล้ายบำนาญที่จ่ายภายหลังจากนั้น การหักค่าใช้จ่ายในส่วนนี้จะได้เพียงปีละ 3,500 บาท ในการคำนวณจำนวนปีให้ถือปีที่ทำงานจริง ถ้ามีเศษของปีถึง 183 วัน ก็ให้ถือเป็น 1 ปี แต่ถ้าเศษไม่ถึง 183 วัน ให้ปัดทิ้ง ตามมาตรา 48 (5) วรรค 4 ของประมวลรัษฎากร
 

ขั้นที่ 2
เงินที่เหลือจากการหักค่าใช้จ่ายในขั้นที่ 1 ให้หักเป็นค่าใช้จ่ายได้อีกครึ่งหนึ่งของส่วนที่เหลือ ทั้งนี้ รายละเอียดมีอยู่ในประกาศอธิบดีกรมสรรพากรฉบับที่ 45 ข้อจำกัดของการหักค่าใช้จ่ายขั้นที่ 2 นี้ มีว่า เงินที่จะนำมาใช้คำนวณรวมกันแล้วต้องไม่เกินกว่าเงินเดือนเดือนสุดท้ายคูณ ด้วยจำนวนปีทีเข้าทำงาน ทั้งนี้ เงินเดือนเดือนสุดท้ายจะต้องไม่เกินเงินเดือนถัวเฉลี่ยของสิบสองเดือนสุด ท้ายก่อนออกจากงานบวกด้วยร้อยละ 10 ของเงินเดือนถัวเฉลี่ยนั้น โปรดศึกษารายละเอียดได้ในข้อ 3. ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีเงินได้ฉบับที่ 73

การที่พนักงานสามารถหักค่าใช้จ่ายของเงินที่จ่ายครั้ง เดียวเมื่อออกจากงานได้เป็นพิเศษแบบนี้ ช่วยให้พนักงานซึ่งได้รับเงินก้อนโดยเฉพาอย่างยิ่งในยามเกษียณได้รับการลด ภาษีลงเป็นจำนวนมาก จึงช่วยให้คนเกษียณอายุมีเงินสำหรับดูแลตัวเองในบั้นปลายของชีวิตได้มากขึ้น

เงินที่นายจ้างจ่ายให้ครั้งเดียวเมื่อออกจากงานนี้ให้รวมถึงเงินชดเชยตามกฎหมายแรงงานด้วย

เงินที่รับจากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ
 

ผมได้เคยกล่าวไว้หลายครั้งหลายคราว่า มนุษย์เงินเดือนที่ประสงค์จะออมเงินให้ได้มากและเงินโตขึ้นเร็ว ถ้าเขาทำงานกับนายจ้างซึ่งเป็นบริษัทห้างร้านที่มีการจัดตั้งกองทุนสำรอง เลี้ยงชีพ เขาควรรีบสมัครเป็นสมาชิกทันที เพราะเป็นการออมเงินประเภทเดียวที่มีคนมาช่วยสมทบด้วย กล่าวคือ พนักงานสามารถจ่ายเงินสะสมเข้ากองทุนได้ตั้งแต่ 2-15% ของเงินเดือน โดยเงินสะสมใช้หักเป็นค่าลดหย่อนในการคำนวณภาษีเงินได้ของพนักงานผู้นั้น

นอกจากนี้ นายจ้างยังต้องสมทบเข้ากองทุนสำรองเลี้ยงชีพด้วยในอัตรา 2-15% ของเงินเดือนพนักงานตามกฎข้อบังคับของกองทุน โดยเงินที่นายจ้างสมทบให้ถือเป็นส่วนของพนักงานที่ได้รับไว้โดยไม่ต้องเสีย ภาษี ในเวลาเดียวกันนายจ้างก็ใช้หักเป็นค่าใช้จ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิเพื่อลด ภาษีเงินได้นิติบุคคลของนายจ้างได้อีกด้วย

โดยเหตุที่มีเงินจ่ายเข้ากองทุนสองทาง จึงทำให้เงินส่วนของพนักงานในกองทุนสำรองเลี้ยงชีพโตขึ้นอย่างทวีคูณ

กรมสรรพากรได้ออกประกาศอธิบดีเกี่ยวกับภาษีเงินได้ ฉบับที่ 188 มาใหม่เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2553 โดยอาศัยอำนาจในข้อ 2 (36) แห่งกฎกระทรวงฉบับที่ 126 ทั้งนี้ ประกาศฉบับนี้ยกเลิกประกาศฉบับเดิมที่ 52 ซึ่งใช้มาตั้งแต่วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2538

ประกาศฉบับใหม่ที่ 188 เพิ่ม เงื่อนไขเกี่ยวกับกรณีที่ลูกจ้างออกจากงานเพราะเกษียณอายุแล้วได้รับเงินจาก กองทุนสำรองเลี้ยงชีพว่าเขาจะได้ยกเว้นภาษีก็ต้องเป็นการเกษียณอายุตามข้อ บังคับของกองทุนที่มีใช้อยู่ในเวลาที่ออกจากงาน ทั้งนี้ พนักงานต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 55 ปีบริบูรณ์ และต้องเป็นสมาชิกกองทุนสำรองเลี้ยงชีพมาแล้วไม่น้อยกว่า 5 ปีต่อเนื่องกัน โดยไม่ว่าจะเป็นสมาชิกของกองทุนเดียวหรือมีการโอนกองทุนมาจากกองทุนอื่น เนื่องจากการเปลี่ยนนายจ้างก็ได้ รายละเอียดเป็นไปตามข้อ 3 (3) และวรรค 2 ของประกาศฉบับที่ 188

เพื่อช่วยให้พนักงานใช้ประโยชน์ตามประกาศฉบับที่ 188 ได้คล่องตัว คณะกรรมการกองทุนควรจะปรึกษากับผู้จัดการกองทุนเพื่อปรับแก้ไขถ้อยคำของข้อ บังคับกองทุนเพื่อให้สอดคล้องกับข้อบังคับการทำงานของบริษัทว่า การเกษียณอายุจากกองทุนให้ถือหลักเกณฑ์เดียวกันกับการเกษียณอายุตามข้อ บังคับการทำงานด้วย

• Tax and Retirement - Eng.pdf